«جینگه جان» ترانه‌ای فولکلور گیلانی است که اولین بار توسط احمد عاشورپور (پدر موسیقی فلکلور گیلان)[1] اجرا شده است. به غیر از عاشورپور، این ترانه توسط دیگر خوانندگان هم بازخوانی و اجرا شده است. ازجمله‌ی این بازخوانی‌ها، می‌توان به اجرای دریا دادور اشاره کرد که در هر دو آلبوم او، «اجرای زنده در برلین» (2004) و «اجرای زنده در تورنتو» (2008) منتشر شده است. دادور این ترانه را در بیش‌تر کنسرت‌های خود اجرا کرده است. شیلا نهرور هم یک نسخه‌ی دیگر از این ترانه را اجرا کرده که این نسخه، در آلبوم «جاودانه‌های گیلان» او منتشر شده است.

این ترانه با لهجه‌ی مناطق شرقی گیلان خوانده شده است.

جینگه: پرنده‌ی کوچکی که مانند گنجشک است، لب آب می‌نشیند و ورجه‌وروجه می‌رود. برخی به اشتباه این واژه را «چنگی» (به معنی چنگ‌نواز) ترجمه کرده‌اند.

جالب است؛ در لُری به آن «jekka» گفته می‌شود که در فارسی همان «دُم‌جُنبانک» است.

 

***

اوی جینگه جینگه جان!  اوی جینگه جینگه جان!

جینگه! بو شو به لاجان/ بیدینه خو عموجان

ترا تی آجان/ اونا تی جا نرجان

اوی جینگه جینگه جان! اوی جینگه جینگه جان!

بگردانا عباره/ آمرداک قباره

بگردانا گیل ره/ آمرداک دیله ره

اوی جینگه جینگه جان! اوی جینگه جینگه جان!

جینگه! تو آلمانی/ با موم تی بازی خانی

دینم تو بازی نانی/ هم‌چین ترا پکانی

جینگه جینگه جان جینگه! بو شو به لاجان جینگه!

دنه عمو جان جینگه! اونا نرجان چینگه!

اوی جینگه جینگه جان! اوی جینگه جینگه جان!

آی چنگی چنگی یار/ آی چنگی چنگی یار

چنگ خودت رو وردار/ به‌ریم به کوه صحرا

بهریم کنار دریا/ بهریم توی چمن‌زار

آی چنگی چنگی یار! آی چنگی چنگی یار!

چنگی بزن به جونم/ گویا کن این زبونم

تا من حکایت دل/ با سوز دل بخونم

آی چنگی چنگی یار! آی چنگی چنگی یار!

چنگ پرفسونه/ این با این دل هم زبونه

از سوز دل می خونه/ اون‌هم چو عاشق زار

اوه چنگی چنگی یار! اوه چنگی چنگی یار!

چنگی چنگی یار چنگی! سازت رو بردار چنگی!

بریم چمنزار چنگی! به دشت و که‌سار چنگی!

 بریم دریابار چنگی! آه چنگی چنگی یار!

آی جینگه جینگه جان! آی جینگه جینگه جان!

***

1. احمد عاشورپور -پدر موسیقی فلکلور گیلان- متولد 18 بهمن 1296 در غازیان بندر انزلی و درگذشته در 22 دی‌ماه 1386. برای خواندن زندگی‌نامه‌ی ایشان این‌جا (+) را فشار دهید.